Korku Eşiği // Türk İnsanlık Devrimi Mensur Şiirleri // Önder Karaçay
Korku Eşiği // Türk İnsanlık Devrimi Mensur Şiirleri // Önder Karaçay
“Gönlü dar olanın korkusu büyük olur. Korku insanı karanlık tarafa çeker götürür, sırayla nefrete, nefret öfkeye, öfke zulmün şiddetini artırır, kine dönüştüğünde acıyı kanatır.” // Önder Karaçay
Kinci kimdir? Nasıldır? Kin nedir? Bu duyguları çok iyi bilmek zamanıdır…Kendini bilmezin biri çıkarda bize kinci derse dersini alması içindir.
Göze geliriz korkusuyla,
Göz göze gelemiyorduk!
İnsanlığın derin geleneği temaşanın,
Tefekkür ve farkındalık olduğunu geç anladık.
Gelin görün ki bakamıyoruz artık,
Kimsenin yüzüne, yüzsüzlük yüzünden, Kimsenin hali vakti yok!
Baktığımızda da baktığımızın güzel yanları yerine,
Tehlikeli yanlarını görmeye odaklandık, İster istemez, istesek de güzel bir taraf bulamadık! ..
Görme duyumuz diğer duyularımızdan,
Daha çok uyarılması üzerine kurulu görsel bir dünyada, İnsanlık tarihi en görsel çağını yaşarken, Çelişkiye bakın ki; ilişkilerimizi öylesine üstünkörü bıraktık!
Şafak sökerken gökyüzünde karanlığı yırtan ışığa,
Uğruna şarkılar bestelediğimiz gözlerle, Göz göze gel(e) medik!
Gözlerimiz kendinden emin baksaydı, irkilmezdik heyula görmekten,
Böylece görmekle bakmak arasındaki farkı da anlardık. |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder